"Ik lees dan ook weer dingetjes van jou, van jouw blogs. En dan zie ik dat mensen in zeven weken erdoorheen zijn." Een cliënt zegt dit in onze zesde sessie. Het getal in mijn eigen aanbod was haar maatstaf geworden, en dat had ik zelf gevoed. Deze blog gaat over dat rekenen, en over wat er gebeurt bij mensen die zichzelf jarenlang met hun hoofd overeind hebben gehouden.
Vaak is er wel iets in jezelf voor verbetering vatbaar, maar anderen de schuld geven van fouten, verkeerde, niet passende zaken is véél gemakkelijker.
Als je éénmaal ziet dat de oorzaak niet altijd bij de ander ligt, maar ook in jezelf, is de eerste stap van verandering, verbetering, gezet
Het realiseren van 'verbetering' gaat met en zonder hulp, variërend qua intensiteit, emoties, schijnbare stilstand, rust, voor- en, schijnbare, achter-uitgang.
Maar, of je hulpgever of hulpontvanger bent, je wilt nooit meer terug naar het oude, en het proces van verandering, verbetering duurt in tijd net zo lang als, in ieder geval, de rest van je, huidige, leven.
Dank je voor je reactie. Wat je schrijft over nooit meer terug willen, herken ik. Wat eenmaal in het bewustzijn komt, gaat niet meer weg. Dat kan soms voelen als het openen van de doos van Pandora. Maar het perspectief is een veel vrijer, lichter leven, meer in de flow. Zo ervaar ik het zelf, en zo zie ik het bij cliënten.
Over schuld zie ik het bij Femke eerder andersom. Zij legt het juist heel snel bij zichzelf, tot en met een sessienummer dat ik had moeten bijhouden. Voor haar is de stap om het niet altijd bij zichzelf te zoeken.
Ik vind het heel herkenbaar geschreven. Dankje! Het geeft me nieuwe inzichten
Leuk te lezen!
Is er 'schuld'?
Of is er werk en verantwoordelijkheid?
En niemand is perfect, waar gewerkt wordt worden fouten gemaakt.
Deze fout, fouten, hebben iets laten zien waar jullie beide iets aan hebben (gehad).
En dus is het goed, bijna perfect!
😉
Vanuit mijn optiek:
Je bent zoals je bent,
Je mag denken in het verleden,
denken in de toekomst,
maar je bent altijd hier en nu.
En dat is goed.
Vaak is er wel iets in jezelf voor verbetering vatbaar, maar anderen de schuld geven van fouten, verkeerde, niet passende zaken is véél gemakkelijker.
Als je éénmaal ziet dat de oorzaak niet altijd bij de ander ligt, maar ook in jezelf, is de eerste stap van verandering, verbetering, gezet
Het realiseren van 'verbetering' gaat met en zonder hulp, variërend qua intensiteit, emoties, schijnbare stilstand, rust, voor- en, schijnbare, achter-uitgang.
Maar, of je hulpgever of hulpontvanger bent, je wilt nooit meer terug naar het oude, en het proces van verandering, verbetering duurt in tijd net zo lang als, in ieder geval, de rest van je, huidige, leven.
Dank je voor je reactie. Wat je schrijft over nooit meer terug willen, herken ik. Wat eenmaal in het bewustzijn komt, gaat niet meer weg. Dat kan soms voelen als het openen van de doos van Pandora. Maar het perspectief is een veel vrijer, lichter leven, meer in de flow. Zo ervaar ik het zelf, en zo zie ik het bij cliënten.
Over schuld zie ik het bij Femke eerder andersom. Zij legt het juist heel snel bij zichzelf, tot en met een sessienummer dat ik had moeten bijhouden. Voor haar is de stap om het niet altijd bij zichzelf te zoeken.